برای درک بهتر اهمیت این موضوع، باید دانست که «استفاده از ابزار» در علم فقط به گرفتن شیء و انجام حرکات ساده محدود نمیشود. شرط اصلی این است که حیوان بداند ابزار چه کاری برایش انجام میدهد و بتواند آن را با توجه به موقعیت تغییر دهد. دقیقاً همین ویژگی در رفتار ورونیکا دیده میشود. او نهتنها ابزار را میشناسد، بلکه کارکردهای متفاوت آن را نیز تشخیص میدهد.
پژوهشگران تأکید میکنند که این یافته به این معنا نیست که همه گاوها لزوماً چنین رفتاری از خود نشان میدهند یا ورونیکا یک مورد «استثنایی عجیب» است. بهاحتمال زیاد، شرایط زندگی او نقش مهمی داشته است.
ورونیکا بهعنوان یک گاو خانگی، در محیطی زندگی کرده که اشیای متنوعی در دسترسش بوده و فرصت بیشتری برای تعامل، یادگیری و آزمونوخطا داشته است. این محیط غنی میتواند زمینه بروز تواناییهایی را فراهم کند که در شرایط معمول دامداری دیده نمیشوند.
این مشاهده همچنین پرسشهای مهمتری را مطرح میکند: اگر گاوها بتوانند در شرایط مناسب چنین تواناییهایی نشان دهند، چه تعداد از قابلیتهای شناختی آنها تاکنون نادیده گرفته شده است؟ آیا نگاه ما به حیوانات مزرعهای، بیش از حد سادهانگارانه بوده است؟
دانشمندان میگویند این مطالعه نشان میدهد تفاوت میان حیوانات «باهوش» و «کمهوش» شاید بیشتر نتیجه نگاه انسان باشد تا واقعیت زیستی. گاوها، مانند بسیاری از حیوانات دیگر، ممکن است تواناییهای ذهنی پنهانی داشته باشند که فقط در شرایط خاص و با فرصت کافی خود را نشان میدهند. رفتار ورونیکا یادآوری میکند که هنوز چیزهای زیادی درباره دنیای ذهنی حیوانات اطرافمان نمیدانیم؛ حتی حیواناتی که قرنهاست در کنار انسان زندگی میکنند.
پژوهش در ژورنال Current Biology منتشر شده است.
