ناوهای هواپیمابر آمریکا حتی بدون فناوریهای پیشرفتهای، چون رادار و GPS میتوانند راه خود را در اقیانوس پیدا کنند. این مقاله به چگونگی این ناوبری شگفتانگیز میپردازد.
به گزارش تابناک به نقل از گجت نیوز، در دنیای امروز، وابستگی به سیستمهای ماهوارهای و راداری برای ناوبری کشتیهای جنگی، بهویژه ناوهای هواپیمابر، اجتنابناپذیر به نظر میرسد. با این حال، کارشناسان نظامی هشدار میدهند که در صورت وقوع یک درگیری بزرگ، GPS احتمالاً اولین سیستمی خواهد بود که هدف حملات سایبری یا موشکی قرار میگیرد. در چنین شرایطی، توانایی حرکت بدون اتکا به فناوریهای نوین اهمیت حیاتی پیدا میکند. اینجاست که مهارتهای ناوبری نجومی، یک راهکار باستانی، بار دیگر ارزشمند میشود.
چالش ناوبری در شرایط بحرانی
سیستمهای رادار و GPS برای ناوبری دقیق ناوهای هواپیمابر حیاتی هستند، اما طبق گزارش موسسه نیروی دریایی ایالات متحده، در صورت وقوع جنگ، GPS احتمالاً اولین سیستمی است که از کار میافتد. این آسیبپذیری، نیاز به یک راهکار جایگزین را برای ادامه عملیات حیاتی افزایش میدهد تا ناوهای جنگی آمریکا بتوانند در هر شرایطی مأموریتهای خود را انجام دهند.
ناوبری نجومی: راهکار باستانی، قابلیت مدرن
این نیاز، نیروی دریایی آمریکا را به بازگشت به اصول اولیه ناوبری دریایی، یعنی استفاده از آسمان، سوق داده است. در سال ۲۰۲۲، ناو تهاجمی آبیخاکی USS Essex در یک مأموریت پنجروزه، مسافت ۱۸۰۰ مایل دریایی (حدود ۳۳۳۳ کیلومتر) را از اواهو هاوایی تا سن دیگو کالیفرنیا، تنها با استفاده از ابزارهای ۱۸ قرن پیش مانند چارتهای کاغذی، قطبنما، سکستانت و بدون هیچ گونه ابزار الکترونیکی، با موفقیت پیمود و بیشتر مسیر در فاصله یک مایل دریایی از مسیر پیشبینی شده باقی ماند.
این تمرینات آمادگی خدمه را برای شرایط از دست رفتن فناوریهای الکترونیکی حفظ میکند. اگرچه سیستمهای مدرنی، چون STELLA و GPS برای ناوبری مدرن ضروری هستند، اما توانایی ناوبری با تکیه بر اجرام آسمانی، مهارتی است که در شرایط بحرانی حیاتی خواهد بود. به همین دلیل، نیروی دریایی ایالات متحده آموزش ناوبری نجومی را در سال ۲۰۱۶ مجدداً اجباری کرد تا ناوهای هواپیمابر آمریکا همواره آمادگی لازم را داشته باشند.
