بیش از ۲۰ روز ایران در شرایطی قرار گرفته که میتوان از آن بهعنوان «خاموشی دیجیتال» یاد کرد. وضعیتی که در آن دسترسی به اینترنت بینالمللی برای مردم، کسبوکارها و حتی دیتاسنترها بهشدت محدود یا قطع شده و اثراتش فراتر از شبکههای اجتماعی رفته است.
در این مدت، بسیاری از کسبوکارهای دیجیتال عملاً متوقف شدهاند. پروژههای گیم و دوبله نیمهکاره مانده، ارتباطات بینالمللی قطع شده و برخی همکاریها که سالها برای شکلگیری آنها زمان صرف شده بود، به سادگی از دست رفتهاند. سینما و تولید محتوا نیز از این شرایط در امان نمانده و هزینههایی که هر روز روی دست این حوزهها مینشیند، قابل چشمپوشی نیست.
اما شاید مهمترین آسیب این خاموشی، «بیثباتی» باشد. ندانستن اینکه اینترنت چه زمانی و با چه کیفیتی بازمیگردد، برنامهریزی را از کسبوکارها گرفته و بسیاری را از توسعه به سمت بقا سوق داده است.
در این ویدیو، در زومجی سراغ روایت کسانی رفتهایم که در دل این خاموشی دیجیتال زندگی و کار میکنند؛ از فعالان زیرساخت گرفته تا رسانهها. هدف این گفتگو تحلیل سیاسی نیست، بلکه ثبت تجربهای است که اثرات آن، حتی بعد از وصل شدن اینترنت، باقی خواهد ماند.
