در حالی وارد سومین هفته از آغاز قطعی اینترنت در ایران شدهایم که هر روز، اشخاص یا حتی برخی رسانهها وعدههای مختلف و گاه متناقضی درباره وضعیت دسترسی به اینترنت میدهند؛ از «وصل شدن تدریجی» گرفته تا مفاهیمی مثل وایتلیست و اینترنت طبقاتی که بارها و بارها تکرار شدهاند، بیآنکه مشخص باشد در نهایت سرنوشت اینترنت در ایران به کجا خواهد رسید.
اما فارغ از این وعدهها و ابهامها، امروز سراغ موضوعی میرویم که بهصورت مستقیم جامعه گیمرها را هدف گرفته است. شاید در شرایط فعلی، صحبت از «بازی کردن آنلاین» بیشتر به شوخی شبیه باشد، اما نباید فراموش کنیم که طبق آمار رسمی، ایران بیش از ۳۰ میلیون گیمر دارد؛ جامعه بزرگی که دقیقاً در همین وضعیت بحرانی، به طعمهای جذاب برای سودجویان تبدیل میشود.
طبیعی است که پس از گذشت بیش از دو هفته، بسیاری از کاربران بهدنبال راهی باشند تا دستکم بتوانند وارد اکانت کنسول خود شوند، به بازیهای ظرفیتی دسترسی داشته باشند یا وضعیتشان را در بازیهایی که پیشتر آنلاین تجربه میکردند بررسی کنند؛ حتی اگر فقط برای دریافت جوایز روزانه یا جلوگیری از حذف شدن پیشرفتها باشد. اما پیش از ورود به اصل ماجرا، بد نیست نگاهی کوتاه به تجربههای قبلی قطعی اینترنت در ایران داشته باشیم.
بهطور کلی، سرویسهای گیمینگ، چه خود بازیها و چه پلتفرمها، معمولاً اولین قربانیان قطعی اینترنت هستند. چه در قطعی سال ۱۳۹۸، چه در سال ۱۴۰۱ و چه در دوران جنگ ۱۲ روزه اخیر، پیش از اعمال قطعی کامل، بازیهای آنلاین با اختلال در مچمیکینگ مواجه شدند و کمی بعد هم DNSها و سرویسهای واسطهای که گیمرها برای اتصال استفاده میکردند، از کار افتادند.
در همین دوره اخیر نیز از تاریخ ۱۶ دی، یعنی تقریباً دو روز پیش از قطع گسترده اینترنت، مچمیکینگ بازیهای آنلاین دچار مشکل شد و پس از آن دسترسیها بهطور کلی از بین رفت.
در چنین شرایطی، توجه به دو نکته بسیار مهم ضروری است:
