تیم تحقیقاتی در مطالعهی خود که هنوز مورد داوری همتا قرار نگرفته است، انتقال به سرخ کهکشان MoM-z14 را ۱۴٫۴۴ تأیید کرد؛ رقمی بالاتر از رکورددار قبلی دورترین کهکشان مشاهدهشده، یعنی JADES-GS-z14-0، با انتقال به سرخ برابر ۱۴٫۱۸.
کهکشان MoM-z14 با توجه به نوری که ساطع میکند، نسبتاً فشرده است. قطر آن حدود ۲۴۰ سال نوری برآورد میشود و تقریباً ۴۰۰ برابر کوچکتر از کهکشان خودمان است. این کهکشان همچنین جرمی تقریباً برابر با ابر ماژلانی کوچک، کهکشان کوتولهای دارد که به دور راه شیری میچرخد.
پژوهشگران MoM-z14 را در جریان یک دورهی تشکیل سریع ستارهها مشاهده کردند. این کهکشان همچنین شبیه به خوشههای کروی مشاهدهشده در راه شیری، دارای نسبت نیتروژن به کربن بسیار بالایی است.
تصور میشود که این گروههای باستانی و فشرده که از هزاران تا میلیونها ستاره تشکیل شدهاند، در چند میلیارد سال ابتدایی جهان شکل گرفته باشند و قدیمیترین ستارههای شناختهشده در کیهان نزدیک باشند. شباهت MoM-z14 به خوشههای امروزی میتواند نشان دهد که ستارهها حتی در مراحل بسیار ابتدایی جهان نیز به روشهای مشابهی شکل گرفتهاند.
هرچند دانشمندان هنوز در پی تأیید کهکشانهای با انتقال به سرخ بالا هستند، پژوهشگران انتظار دارند با نانسی گریس رومن، تلسکوپ فضایی فروسرخ نسل بعدی ناسا که برای رصد بخشهای بسیار وسیع از آسمان طراحی شده است،، نامزدهای بیشتری پیدا کنند. این تلسکوپ ممکن است اواخر سال ۲۰۲۶ پرتاب شود.
بااینحال، کاملاً محتمل است که جیمز وب پیش از آن، رکورد خود را دوباره بشکند. پژوهشگران مینویسند: «به نظر میرسد جیمز وب آماده است تا افقهای کیهانی را بهطور چشمگیری گسترش دهد. انتقال به سرخهایی که قبلاً باورنکردنی بودند و به دوران نخستین ستارهها نزدیک میشدند، دیگر دور به نظر نمیرسند.»
